Stichting

Stichting Wiessing – Van den Eeckhout

Het begin van de familieband en het familiekapitaal
Het begon allemaal in 1917, toen de drie broers Henri, Kees en George Wiessing een fonds oprichtten voor hun zuster Anna.

Anna, de enige dochter van Marinus en Mathilde Wiessing-Van den Eeckhout, was lerares. In 1917 was ze 34 en het was duidelijk dat ze niet zou gaan trouwen. Ze zou dus niet erg veel inkomen hebben als ze ouder was en ze was wat ziekelijk. Haar broers die wel beter in de slappe was zaten, richtten een fonds op voor hun zuster, als huwelijkscadeau voor het 40-jarig huwelijk van hun ouders. En daarom begint de stamboom tot waar wij terugrekenen bij Marinus en Mathilde.

Statuten
Op de 14e augustus negentienhonderdezeventien te Batavia door de drie zonen van Marinus en Mathilde als herinnering aan de veertigjarige echtvereniging hunner ouders uit dankbaarheid voor de opoffering die deze zich voor hun opvoeding en studie hebben getroost hebben opgericht enen stichting.
Zo wordt in de allereerste statuten de stichting beschreven en deze zin wordt steeds bij elke wijziging opnieuw gebruikt, omdat het zo`n prachtige zinsnede is en verwijst naar de oorsprong.

Het eerste stichtingsbestuur
De stichting werd dus opgericht in Batavia waar Kees op dat moment woonde.

Het 1e bestuur bestond uit de drie oprichters:
Henri (als oudste broer) voorzitter, wonende in Amsterdam, Kees (die het meest van geld afwist en ook het meeste geld had) secretaris-penningmeester in Batavia, en George als gewoon lid in Oruro, Bolivia. Zij brachten 800 gulden samen en dat was hun huwelijkscadeau.

Nieuwe statuten
De allereerste statuten liggen waarschijnlijk nog steeds in Batavia want de enige statuten die in het familiearchief zitten, zijn die van 1940, opgesteld in Amsterdam, toen de oorlog al begonnen was. Ze zijn daar toen opnieuw vastgelegd omdat Anna er anders misschien niet meer van zou kunnen profiteren.

Vergeten
Heel lang, waarschijnlijk tot de dood van Anna in 1953, hebben behalve de drie bestuurders geen andere familieleden van de stichting geweten, ondanks dat in de statuten behalve het onderhoud van Anna een tweede doelstellingen omschreven was.

De stichting heeft ten doel:
a) de enige zuster van de stichters, Anna Maria Mathilde Wiessing, door geldelijke tegemoetkoming het leven te vergemakkelijken, in het bijzonder als de werkzaamheid van deze vrouw, die zelf in haar onderhoud voorziet, zal zijn geëindigd;
en
b) uit de inkomsten ondersteuning te verlenen aan alle nakomelingen van het echtpaar Wiessing – van den Eeckhout met hunne echtgenoten zo mannelijk als vrouwelijk en wie daarmee gelijk gesteld zullen worden.

Zolang Anna leefde was het geld alleen voor haar. En hoe minder mensen er van wisten, hoe minder aanspraak erop kon worden gemaakt.

Een volgende generatie bestuursleden treedt toe
Het bestuur van de Stichting is tussen 1940 en het jaar dat de eerste broer overleed, waarschijnlijk nooit bij elkaar gekomen. Er was immers alleen een bankrekening die beheerd moest worden en dat kon Kees zelf af. Toen Kees in 1957 stierf, werd Frans, de oudste zoon van George, door Henri en George tot secretaris penningmeester benoemd. En Henri zegt, als hij na de dood van Kees erachter komt dat hij ook in het bestuur zat: geef mijn functie maar aan mijn zoon Jan. Of Jan toen ook direct in het bestuur is gekomen of dat dat pas gebeurde na de dood van zijn vader in 1961 is niet helemaal duidelijk.

Groei
Het bestuur bestaande uit George, Frans en Jan, heeft jarenlang gefunctioneerd. George was een belangrijk lid, hij besliste waar het geld belegd werd (zodat inkomsten uit de rente werden verkregen). Die beleggingen waren meestal semi goede doelen, zoals de uitbreiding van een ziekenhuis. Ook had de stichting een goede spaarrekening en het fortuin bleef groeien. Het groeit van fl. 4.100,- op 31 december 1957 tot fl. 94.800,- op 1 januari 1979 zoals een citaat vermeldt uit een brief van Frans uit 1980 waarin hij familieleden vraagt naar voorstellen over de toekomst van de stichting.

Hij en Jan zitten als enige 2 bestuursleden dan met allerlei vragen betreffende wat te doen met de Stichting, want George is in1975 als laatste van de drieoprichters overleden.

Alle nazaten van Marinus en Mathilde worden uitgenodigd voor een vergadering over de toekomst van de stichting.

Hoe verder?
In 1980 wordt in die eerste bijeenkomst, waar veel familieleden bij elkaar kwamen, uitgebreid gediscussieerd over de verschillende voorstellen over hoe nu verder met het fonds. Er zijn ideeën om het geld te verdelen of in zijn geheel aan een goed doel te schenken, en ook om de Stichting in een vereniging te veranderen. Maar uit eindelijk wordt er besloten om de Stichting te laten voortbestaan, de doelstelling en steunverlening wat uit te breiden en naast de Stichting een Vereniging op te richten. Bovendien wordt besloten om het stichtingsbestuur uit te breiden van 3 naar 5 leden.

De oprichting van de Vereniging
In 1981 wordt er opnieuw een vergadering belegd, de oprichtingsvergadering van de Vereniging. Frans, penningmeester van de Stichting en Inez Marijnen, oudste kleindochter van George, die als eerste Verenigingsvoorzitter wordt, zijn naar een notaris geweest. Daar zijn de statuten van de Stichting geactualiseerd en hebben zij de akte op laten stellen voor de Vereniging. De Vereniging heeft tot doel om familiebijeenkomsten te organiseren en zo de onderlinge band van de nakomelingen te versterken. Daarnaast zullen de leden van de Vereniging het stichtingsbestuur adviseren. Veel mensen die op die vergadering aanwezig zijn, worden meteen lid en de eerste familie-activiteit wordt georganiseerd in 1982 in de Biesbosch.

De huidige situatie
En dan zijn we aangekomen bij de situatie die we op het moment kennen:

Een stichting met een bestuur van vijf mensen, die het familiekapitaal beheert. De bestuursleden worden voorgedragen door de familievereniging en zijn benoemd voor het leven. Zij behandelen aanvragen en besluiten aan wie er geld geleend of geschonken wordt.

Zij beheert het archief en de familiegraven in Graauw, Driehuis-Westerveld en Hilversum.

En daarnaast de Vereniging, die alle niet-financiële zaken aangaande de familie behartigt. Deze wordt daarvoor door de Stichting gesubsidieerd. Zij geeft het familieblad, de StamStem, uit en organiseert jaarlijkse familiedagen.

Het fonds
Ondanks dat er tegenwoordig allerlei voorzieningen zijn in onze sociale wetgeving, is het toch nog af en toe nodig om iemand in zeer moeilijke omstandigheden bij te staan en daarvoor wordt het fonds dan ook nog altijd gebruikt. Maar de aanvragen betreffen allang niet meer alleen de ondersteuning van eerste levensbehoefte zoals in de oprichtingsstatuten vermeld staat. De Stichting biedt vooral ondersteuning bij allerlei sociale, educatieve en/of culturele doeleinden, zoals een aanvraag voor een studie, een bijzondere reis, of hulpmiddelen voor een studie zoals een instrument of bijzonder gereedschap. Bovendien biedt de stichting hulp aan startende ondernemers met een aanmoedigingslening. Deze laatste hulp staat niet expliciet in de statuten vermeld, maar wordt wel door het bestuur verleend.

De laatste keer dat de statuten gewijzigd zijn, was in 2001, naar aanleiding van het verkrijgen van de erfenis van (voor onze generatie inmiddels Oom) Kees, omdat de Stichting geen onroerende goederen mocht bezitten en ze onder andere de helft van zijn huis erfde na het overlijden van zijn weduwe, Tante Enny.

Aanvragen
Aanvragen voor financiële hulp voor jezelf of voor anderen in de vorm van een lening of een gift kunnen worden gericht aan de secretaris-penningmeester van de Stichting,
Pia van Oord-Wiessing
Vlaardingsekade 54
2636 BD Schipluiden
piavow@entreeadvies.nl

Je beargumenteert je aanvraag en doet eventueel een voorstel tot afbetaling.
Leningen tot een maximum van 2000 euro zijn rentevrij. Een grotere lening is eventueel mogelijk. Over het meerdere bedrag boven het rentevrije deel wordt rente gerekend. Lees verder in Spelregels leningen en giften.

Het bestuur besluit of hulp een lening is, dan wel een gift. In verband met privacy doet het bestuur geen mededelingen aan derden. Wel kan gevraagd worden of aanvrager iets wil schrijven over zijn project in de Stamstem, zodat andere familieleden ook mee kunnen genieten van activiteiten die in de familie plaatsvinden.

Elvira Nolten, voorzitter
Pia van Oord-Wiessing, secretaris-penningmeester
Henriëtte Wiessing, lid
Marco Wiessing, lid
Floor Pieters,lid
Sven ten Haaf, lid

Casteren, januari 2008
(met dank aan Noor van den Born)